Hani siz üzülüp, sinirleniyorsunuz ya; ya da stres yapıp saçınızı başınızı yoluyorsunuz ya...Hiç gerek yok! desem!
Hayat boyunca edindiğim bir felsefe var: Değiştiremeyeceğin birşey olduğunda, olumlu taraflarına bak ve yoluna devam et! Doğrudur, yanlıştır, bazen doğrudur...
İyi de sağlığının bozulmasından iyi midir!
Rahatlığımla bilinirim ben, olaylar karşısındaki soğuk kanlılığım çoğu insanı hayrete düşürür. Panik anında, yanımdakilerin bağırmasından nefret ederim, susun ki bir düşünelim derim. Acil olan bir iş varsa, süre yetersizse, olduğu kadarı kadar der, elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışırım.
Maddi olaylarla ilgili sinirlendiğim, üzüldüğüm nadirdir. Arabayı çarpınca uykum kaçmaz, çünkü o araba kullanılmak için alınmıştır ve kullanılacaktır. E doğal olarak da kullanıldıkça eskiyecektir! En kötü satılacağı zaman biraz daha düşük fiyata satılır, e arada fark benim stres olmama payım olsun derim.
Bir şeyim kaybolduğunda, saçımı başımı yolup aramam; elbet ortaya çıkar derim. Acil lazımsa da düşünürüm, taşınırım nereye koymuşumdur acaba diye. Bulursam ne ala, bulamazsam da gider yenisini alırım. Genelde de almama gerek kalmadan, bulunur.
Biri bana bağırdığında, sessizliğimi korurum. Karşımdaki elbet sakinleşecektir derim, genelde de sakinleşir. Sinirli insana gülerim, elimde değil. Karşımdaki buna daha çok sinirlenebilir ama bu da benim bir çeşit eğlence anlayışım :)
Ben hiç mi sinirlenmem! Elbette ki sinirlenirim. Sinirlendiğim zaman da, neden sinirlendiğimi anlamaya çalışır, sinirlenmemek için çözüm ararım. Mesela:
Trafikte ters yöne girenlerden nefret ederim ve yol banaysa ve karşıdan araba gelirse yol vermek istemem. Bugün buna çok basit bir çözüm buldum! Ben ters yöne giriyor muyum? Evet :) Hisarüstünde girmediğim ters yön yok. Leventte sola dönüş yasak olsa da, dönüyorum çünkü başka yol bilmiyorum ya da yolumu uzatmak istemiyorum. Kısacası empati kuruyorum :)
Bazen de sinirlendiğim zaman derin nefes alma yöntemimi uyguluyorum. Birine sinirlendiysem, o kişiden uzaklaşıyorum, ortam değiştiriyorum.
Sinirli insan bana itici geliyor ve sinir duygusu da bir o kadar anlamsız. "Ya bir rahatlayın" diyorum kendi kendime...
Stresle baş edemeyenlerdenseniz, gelin benle bir süre takılın da size pratik olarak tiyolar vereyim :)
Söylediklerinize katılmamak elde değil. İçeriği çok değişik bir blog yapmışsınız. Pozitif yönde olması da bu bloğu farklı kılan en önemli etken sanırım. Diğer yazılarınızı vakit buldukça okuyacağım.
YanıtlaSilTeşekkür ederim. Blog'umun belli bir amacı yok, kendi çapımda eğleniyorum ;) Beğendiysen diğer yazılarımı da öteki blogumdan görebilirsin: http://pembemuhabbetler.blogspot.com/
YanıtlaSil